Bonaero : parizeca urbo
  

Bonaero : parizeca urbo

Buenos Aires, Argentine le 21/12/2009

 

A notre arrivee nous avons ete accueillis comme des rois. Apres 1h de traversee quelque peu mouvementee, nous attendaient Jorgue au port puis Silvia, notre hote, a la sortie du metro avec un panneau "Bonvenon" et un bouquet de fleur a la maison. Il ne manquait presque plus que le tapis rouge Smile !

Apres 15 jours de visite et plus de 50 kms a pied, nous connaissons maintenant tres bien la metropole argentine. Les quartiers de Belgrano (ou nous habitions), san Telmo, Recoleta, la Boca et le centre ville n ont vraiment plus de secrets ou presque pour nous. On a pu les apprecier grace a 2 bouquins achete pour 4 euros dans une librairie d occasion avec des parcours touristiques et detailles de chaque quartier. En se promenant dans les rues, on pourrait avoir l impression d etre a Paris. L architecture a une forte influence europeenne soit francaise soit italienne essentiellement. Contrairement a Rio la ville est riche en monuments et musee et l accueil pour les touristes est beaucoup mieux organise (office de tourisme et plan par exemple)
Ici le palais presidentiel n est pas la maison blanche mais la maison rose ! Nous avons eu beaucoup de chance car nous avons pu visite son interieur et meme le bureau de Mme Kirschner, la presidente car le batiment etait en renovation.

La Boca est vraiment le coin des touristes avec les danseurs de tango et des vendeurs tous les 5 metres mais je crois que ce genre de quartier n existe nulle part ailleurs. C est tres colore et cela change des architectures classiques.

 Nous avons profite de cette etape pour nous rendre a Tigre, petite ville tranquille a une vingtaine de bornes de Buenos Aires, a l embouchure du delta du tigre. Nous avons fait un tour en bateau dans le labyrinthe de canaux a apprecier la quietude des lieux : petites maisons au bord de l eau avec ponton, petite plage, le paradis si proche de l'agitation urbaine...

Nous avons ensuite termine notre sejour par un cours sur l'instruction de l'esperanto au club de Buenos Aires dirige par Atilio, esperantiste argentin vivant depuis 13 ans au Pays Bas et de retour exeptionnelement au pays. C etait tres interessant et cela nous a permis de revoir nos amis de Montevideo qui etaient egalement venus pour l'occasion.


Nia alveno en Bonaero estis plej varma dank al Jorgue kaj Silvia. Ni sentis nin kiel gravuloj pro la efika kondukado de la haveno ghis la subtrajna stacio per taksio kaj la akceptado per shildeto "BONVENON" en la alven-stacio. Mankis nur la rugha tapisho ;-)

Poste, che Silvia kiu gastigis nin dum 2 semajnoj, ni revidis Aneta (polino germana se shi konsentas pri mia difino:-) kiun ni jam renkontis plurfoje en IS. Esperantio estas vere eta lando. Shi vivas jam de 3 jaroj en Bonaero kaj nun studas teatron por ankorau almenau 4 pliaj jaroj.

La argentina chef-urbo iom similas Parizon lau la arkitekturo de la centro. Ghi estas la plej europeca kiun ni ghis nun vizitis. Aparte plachis al ni la vizito de la roza domo (ghi ja ne estas blanka kiel tiu de usono). Ni ech havis la bonshancon vidi la prezidantan oficejon ! Ni plej funde vizitis la tutan historiajn kvartalojn dank al libroj malnovaj achetitaj surloke malmultekoste. Estis facile trovi ilin char estas multege da librovendejoj en la plej legema urbo de la lando.

Por trovi iom da ekzotikajho ni iris ghis Tigre, apuda urbeto che la elfluejo de la riverego. Tie ni uzis boaton por viziti kanalan labirinton. Tiom proksime de la vigleco de la chef-urbo, trovighas trankvila ejo kie oni povas veturi nur sur akvo. Sur la riverbordoj estas domoj diversstilaj, foje grandaj kaj riche ornamitaj, foje simplaj kaj modestaj sed plej ofte bele aranghitaj. La loko tiom plachis al Magali ke shi tiam emus translokighis por prizorgi gastchambrojn tie.....

Ni kompreneble partoprenis tango-vesperon kun Aneta, Mathias (argentina koramiko kiu devas progresi en Esperanto;-) kaj Kirstine kaj Frieder (germanaj amikoj de Aneta). Ili chiuj bone elturnighis pri dancado de tango sed kun Magali ni ne audacis montri la morvanan manieron danci (danse Morvandelle) kiu vershajne ni multe helpus nin por tango :-(

Ni finis nian restadon per seminaria semajnfino pri instruado de Esperanto per rekta metodo far Atilio, kiu profesie tion faras en Nederlando. Estis okazo revidi Karine, Alberto kaj Sonia de Montevideo kaj Alejandro (argentina kantisto kiun ni konas de 1 jaro). Ni krome renkontis Leo kiu tute sola en Patagonio lernis Esperanton rete kaj uzis ghin unuafoje dum tiu arangho. Ni vershajne revidos lin post kelkaj semajnoj en Puerto Madrin che la duoninsulo de Valdez....

Kaj nun ............suden kiel kutime, al Tandil.

P.S: Mi preskau forgesis prezenti nian amikon Ramon kiu estas la hejmbesto de Silvia......

                       

 

 

Commentaires



Autres récits de voyage

Autres Recits en Argentine